စလာမ္ႏႈတ္ခြန္းဆက္သပါ

ဉာဏ္အလင္း အတြဲ(၁) အမွတ္ (၃) မွ Morals က႑ျဖစ္ပါတယ္။
 
အိက္ဗားလ္သည္ အေအးခန္းစက္႐ံုလုပ္သားတစ္ဦးျဖစ္သည္။ တစ္ေန႔သ၌ အလုပ္ခ်ိန္ကုန္ဆံုးသြားၿပီးေနာက္ အလုပ္သမားမ်ားမွာ ၎တို႔၏ပစၥည္းပစၥယ်မ်ားကို ျပန္လည္ထုတ္ပိုးသယ္ေဆာင္ကာ အသီးသီးအိမ္ျပန္ၾက၏။ ထိုအခ်ိန္တြင္ ေရခဲစက္တစ္ခုအတြင္း နည္းပညာခြၽတ္ယြင္းမႈတစ္ခုျဖစ္ေပၚလာေသာေၾကာင့္ အိက္ဗားလ္က သြားေရာက္စစ္ေဆးခဲ့သည္။ လိုအပ္သည္မ်ားကို ျပဳျပင္လို႔ၿပီးခ်ိန္၌ အေတာ္ေနာက္က်ေနေလၿပီ။ စက္႐ံုတံခါးမႀကီးလည္း ပိတ္သြားၿပီျဖစ္သလို မီးမ်ားလည္းပိတ္သြားေခ်ၿပီ။
 
ေရခဲစက္ႀကီးအတြင္း အေမွာင္အတိက်ေနကာ ႐ႈစရာေလအလံုအေလာက္မရွိဘဲ တစ္ညတာျဖတ္သန္းျခင္းသည္ ေရခဲအုတ္ဂူအတြင္း အရွင္လတ္လတ္ေျမျမွဳပ္ခံရသည့္အျဖစ္ႏွင့္ ျခားမည္မဟုတ္ေပ။
 
နာရီအခ်ိဳ႕ကုန္ဆံုးခဲ့ၿပီးေနာက္ ႐ုတ္တရက္ဆိုသလို လူတစ္ေယာက္က တံခါးမႀကီးဖြင့္လိုက္သည္ကို သူျမင္လုိက္၏။ သူအကြယ္ကေနမ်ားအကူအညီရေလသလားဟု အိက္ဗားလ္စိတ္ထဲ၌ ထင္ေရာင္ထင္မွားျဖစ္သြားေလသည္။
 
တံခါးဖြင့္သူမွာ လံုၿခံဳေရး၀န္ထမ္းျဖစ္သည္။ အထဲသို႔ ဓာတ္မီးတစ္လက္ျဖင့္ မီးထိုးရင္း၀င္လာၿပီး အိက္ဗားလ္ကို အျပင္ထြက္ႏုိင္ရန္ ကူညီေပးသည္။ အိမ္မျပန္မီ အိက္ဗားလ္က လံုၿခံဳေရး၀န္ထမ္းကို အခုလိုေမးသည္။
 
“က်ေနာ္အထဲမွာရွိေနတာခမ်ားဘယ္လိုသိလဲ။ ခမ်ားကိုဘယ္သူေျပာတာလဲအစ္ကို”
 
“ဘယ္သူမွမေျပာပါဘူး ကိုယ့္ဆရာရယ္။ ဆရာတို႔၀န္ထမ္းအေရအတြက္က စုစုေပါင္း အေယာက္ ၅၀ ရွိတယ္ေလ။ အဲဒီထဲကမွ မနက္အလုပ္၀င္ခ်ိန္နဲ႔ ညေနအိမ္ျပန္ခ်ိန္မွာ က်ေနာ့္ကို “စလာမ္” ေပးတဲ့လူ တစ္ေယာက္ပဲရွိတယ္။ အဲဒါခမ်ားေလ။ ဒီမနက္ခမ်ားအလုပ္လာေတာ့ က်ေနာ့္ကို စလာမ္ေပးတာ သတိထားမိတယ္။ ဒါေပမဲ့ ညေနအိမ္ျပန္ေတာ့ စလာမ္ေပးမသြားဘူး။ က်ေနာ္လည္း စိတ္ထဲမသကၤာတာနဲ႔ ခမ်ားကိုလိုက္ရွာတာေပါ့”
 
လူတစ္ဦးကို မနက္တစ္ႀကိမ္၊ ညေနတစ္ႀကိမ္ စလာမ္ပံုမွန္ေပးခဲ့ျခင္းက အသက္တစ္ေခ်ာင္းကယ္တင္ဖို႔အထိ သက္ေရာက္မႈရွိလာလိမ့္မည္ဟု အိက္ဗားလ္တစ္ေယာက္ မထင္ခဲ့ေပ။
 
လူတစ္ဦးကို ႏႈတ္ခြန္းဆက္သျခင္းသည္ မိမိအသက္ကိုပါကယ္တင္ႏုိင္သည္အထိ အက်ိဳးေက်းဇူးရွိႏိုင္၏။ တစ္ဦးကိုယ္တစ္ဦး စလာမ္ႏႈတ္ခြန္းဆက္သၾကပါစို႔။
စတီဗင္
 
ယခုလထုတ္ ဉာဏ္အလင္း မဂၢဇင္း အတြဲ(၁) အမွတ္(၃) ကို Download ရယူရန္ –
Mediafire – http://bit.ly/2jBaW9S
pCloud – http://bit.ly/2l0FGNP
Dropbox – http://bit.ly/2jHxCAE